έξω από την εκκλησία του Αγίου Παντελεήμονα
Ζούμε σε μια εποχή που έχει περισσότερο σημασία μερικές φορές να βλέπουμε το δέντρο και να αφήσουμε το δάσος στην ησυχία του.
Ή για να το πω αλλιώς, χωρίς το κάθε δέντρο ποτισμένο, δε μπορούμε να έχουμε δάσος. Ας υποθέσουμε πως το δάσος λέγεται Αθήνα.
Τα πολλά δέντρα που το αποτελούν δεν είναι τίποτε άλλο από τα χαρακτηριστικά της πόλης.
Ή για να το πω αλλιώς, είναι τα ιδιαίτερα προβλήματά της.
Για τα μεγάλα και σημαντικά ζητήματα της πόλης έχουμε αναφερθεί εκτενώς.
Ανεργία, Λαθρομετανάστευση, Παραεμπόριο, Μικρομεσαίες Επιχειρήσεις.
Πάμε τώρα να δούμε τα ασήμαντα που μας κάνουν να ζούμε σημαντικά
Αυτή η πόλη που απλώνεται από τα Σεπόλια και τον Κολωνό ως τα Πατήσια, την Κυψέλη και τους Αμπελόκηπους, αυτή η πόλη που φιλοξενεί τα σοκάκια της Πλάκας, αυτή η πόλη έχει ανάγκη από περισσότερο φως.
Οι περισσότερες από αυτές τις περιοχές διαθέτουν περιορισμένο αστικό φως.
Κυρίως οι συνοικίες και τα περίχωρά της.
Ο φωτισμός σε μια πόλη είναι πρωτίστως ζήτημα ασφάλειας και δευτερευόντως κοινωνικοποίησης. Στο πλαίσιο αυτό η εκμετάλλευση του αθηναϊκού ήλιου, μέσα από φωτοβολταϊκά, θα μπορούσε να αποτελέσει μια εναλλακτική πηγή ενέργειας. Κάτι που συμβαίνει σε όλες τις ευρωπαϊκές πόλεις.
Επόμενο βήμα είναι η ορθολογική διαχείριση των απορριμμάτων, με την προώθηση της ανακύκλωσης. Κοινώς κάδοι ανακύκλωσης χαρτιού, γυαλιού, πλαστικού, αλουμινίου και των υπόλοιπων αστικών απορριμμάτων σε κάθε σπίτι, σε κάθε γειτονιά. Η διαλογή στην πηγή είναι το πρώτο στάδιο προκειμένου η πόλη να βελτιώσει την εικόνα της. Η καθαρή πόλη είναι ζήτημα δημόσιας υγείας και αισθητικής. Κυρίως όμως είναι ζήτημα ανάπτυξης, μιας και επανεισάγει στην παραγωγική διαδικασία υλικά, εξοικονομώντας πρώτες ύλες και ενέργεια.
Τα προβλήματα αυτά δεν είναι διαχειριστικά.
Η απλή διαχείριση των προβλημάτων δεν επαρκεί. Απαιτούνται άμεσα εφαρμόσιμες πολιτικές διαχείρισης και επίλυσής τους.
Αυτή την πόλη για να την καταλάβεις πρέπει να την περπατήσεις.
Αυτή την πόλη θα την Ανακαταλάβουμε…
.jpg)
