Οι αρχαίοι Έλληνες συνήθιζαν να συναντιούνται σ' ένα μέρος της πόλης που ονομαζόταν Αγορά (=τόπος συνάθροισης), για να καλύψουν τις επικοινωνιακές και κοινωνικές τους ανάγκες. Αν και στην Αγορά έκαναν αγοραπωλησίες, εξού και η σύγχρονη σημασία της λέξης, αυτή ήταν κυρίως το μέρος όπου συζητούσαν, έκαναν καινούργιες γνωριμίες, μελετούσαν, μηχανεύονταν, δημιουργούσαν. (από την Βικιπαιδεία)
ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΚΥΨΕΛΗ
Οι ’Ελληνες…δέχονται όλους τους αδικημένους ξένους και όλους τους εξορισμένους από την πατρίδα των δι’ αιτίαν της Ελευθερίας». Ρήσεις του Ρήγα Βελεστινλή
Αυτός που αγωνίζεται μπορεί να χάσει, όμως αυτός που δεν αγωνίζεται ήδη έχει χάσει.
"Το τελευταίο αντίο στον Ιάκωβο Καμπανέλλη. Με μεγάλη συγκίνηση και μέσα στην κατάμεστη από κόσμο εκκλησία της Αγίας Ζώνης στην Κυψέλη, τελέστηκε το Σάββατο η εξόδιος ακολουθία του Ιάκωβου Καμπανέλλη, ακαδημαϊκού, θεατρικού συγγραφέα και δημοσιογράφου.
Πλήθος κόσμου συγκεντρώθηκε για να απευθύνει τον τελευταίο χαιρετισμό στον άνθρωπο που, κατά την ανακοίνωση της Ακαδημίας Αθηνών, με την επί μισόν και πλέον αιώνα παρουσία του στο γίγνεσθαι του νεοελληνικού θεάτρου, αποτελούσε ο ίδιος, αδιάλειπτα, παράδοση και πρωτοπορία.
Παρευρέθηκαν ακαδημαϊκοί, προσωπικότητες του πνεύματος, καλλιτέχνες και σκηνοθέτες, όπως ο Θόδωρος Αγγελόπουλος, ο Σπύρος Ευαγγελάτος, ο Παναγιώτης Τέτσης, η Κική Δημουλά, ο Κώστας Γεωργουσόπουλος, ο Πλάτων Μαυρομούστακος, καθώς και πολλοί ηθοποιοί και τραγουδιστές, όπως ο Γιώργος Νταλάρας, ο Κώστας Καζάκος, ο Κωνσταντίνος Καζάκος, η Άννα Βαγενά η Άννα Φόνσου, η Κοραλία Καράντη, η Αφροδίτη Γρηγοριάδου κ.α.
Επικήδειους εκφώνησαν ο ακαδημαϊκός Σπύρος Ευαγγελάτος ο οποίος μίλησε «για την προσωπικότητα που σφράγισε την ελληνική δραματουργία», απευθύνοντας το ύστατο χαίρε στον δημοκράτη, τον ποιητή και τον άνθρωπο, καθώς και ο συγγραφέας Κώστας Γεωργουσόπουλος, που χαρακτήρισε τον Ιάκωβο Καμπανέλλη «χαρτογράφο των παθών του λόγου,», ο οποίος «δημιούργησε σχολή και όχι στερεότυπα σχολής».
Επικήδειο εκφώνησε επίσης ο Δήμαρχος Νάξου και μικρών Κυκλάδων Μανώλης Μαργαρίτης, ο οποίος μετέφερε τις ευχαριστίες των Ναξιωτών προς τον εκλιπόντα Ιάκωβο Καμπανέλλη τόσο για το έργο του όσο και για τη μεγάλη αγάπη που είχε για τη γενέτειρά του Νάξο.
Ακόμη, με αγάπη και συγκίνηση μίλησαν ο συγγραφέας Πλάτων Μαυρομούστακος. Στεφάνια έστειλαν ο πρέσβης της Κύπρου, η Εταιρία Ελλήνων Σκηνοθετών, η Ένωση Σεναριογράφων Ελλάδος, το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών, η Διοίκηση Εργαζομένων της ΕΡΤ, το προσωπικό της ΑΕΠΙ, η Ελληνική Ραδιοφωνία, η Ισραηλιτική Κοινότητα Αθηνών, το Εθνικό Θέατρο το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος κ.λ.π.
Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης, ένας από τους σημαντικότερους δημιουργούς του 20ού αιώνα, άφησε την τελευταία του πνοή σε νοσοκομείο της Αθήνας, σε ηλικία 89 ετών, στις 29 Μαρτίου. Ο θεατρικός συγγραφέας νοσηλευόταν τoυς τελευταίους μήνες σε ιδιωτικό θεραπευτήριο της Αθήνας, καθώς έπασχε από νεφρική ανεπάρκεια.
Πρώτη Απριλίου σήμερα και, όπως συνηθίζεται, τα ψέματα είναι ο κανόνας. Πέρα, όμως, από τις μικρές καθημερινές φάρσες που απολαμβάνουμε στην καθημερινότητά μας, στο πέρασμα των χρόνων έχουν μείνει μερικές μνημειώδεις φάρσες που είδαν το φως της δημοσιότητας. Με τη δύναμη του διαδικτύου εντοπίσαμε μερικές από αυτές και σας τις παραθέτουμε σε ένα διασκεδαστικό και πρωτότυπο Top 10…
1. Τα σπαγγέτι φυτρώνουν σε δέντρα στην Ελβετία Το 1957 η ενημερωτική εκπομπή του BBC, Panorama, προέβαλε ένα ρεπορτάζ για την πλούσια συγκομιδή σπαγγέτι του ελβετικού Τιτσίνο τη χρονιά εκείνη. Η αφήγηση ανέφερε: «Η καλλιέργεια σπαγγέτι εδώ στην Ελβετία δεν εκτελείται σε κλίμακα παρόμοια με τις τεράστιες φυτείες σπαγγέτι της Ιταλίας, είναι μία πιο εγχώρια βιομηχανία». Στη συνέχεια περιέγραφε τον αγώνα τής περιοχής ενάντια στο μαμούνι των σπαγγέτι και την πρόσφατη εξάλειψή του. Εκατοντάδες τηλεθεατές τηλεφώνησαν στο BBC για να ρωτήσουν πώς να καλλιεργήσουν τα δικά τους σπαγγέτι.
2. Μια κάλτσα αρκεί για έγχρωμη τηλεόραση Στη Σουηδία του 1962, η έγχρωμη τηλεόραση φαινόταν σαν κάτι το μαγικό. Έτσι, όταν ένα κανάλι μετέδωσε συμβουλές για τη χειροκίνητη μετατροπή της ασπρόμαυρης τηλεόρασης σε έγχρωμη, χιλιάδες τηλεθεατές έκαναν μια προσπάθεια. Το κανάλι συμβούλευε τους τηλεθεατές να τοποθετήσουν μία νάιλον κάλτσα πάνω από την τηλεόραση, η λεπτή πλέξη της οποίας θα προκαλούσε την αναδιαμόρφωση των σωματιδίων φωτός που προέρχονταν από την οθόνη. Οι θεατές καλούνταν να γείρουν το κεφάλι τους από τη μία πλευρά στην άλλη για να βοηθήσουν τη διαδικασία αναπροσαρμογής.
3. Οι πιγκουίνοι μπορούν να πετάξουν Ο Terry Jones, πρώην μέλος των Monty Pythons, περιπλανιέται ανάμεσα σε πιγκουίνους λέγοντας «Αυτό το είδος που ανακαλύφθηκε πρόσφατα είναι διαφορετικό από οποιοδήποτε άλλο. Δεν χρειάζεται να συνωστισθούν το χειμώνα για να προστατευτούν από το κρύο. Αυτά τα μικρά πλασματάκια μπορούν να κάνουν κάτι που κανένας άλλος πιγκουίνος δεν μπορεί... είναι καταπληκτικό!». Σε αυτό το σημείο οι πιγκουίνοι εκτοξεύονται με χάρη προς τον ουρανό «για να πετάξουν χιλιάδες μίλια προς το νοτιοαμερικανικούς τροπικούς». Τη φάρσα μετέδωσε το BBC την 1η Απριλίου 2008, ξεγελώντας άφθονους τηλεθεατές και αρκετές γνωστές εφημερίδες.
4. Η μαθηματική σταθερά «π» στρογγυλεύει Σοβαρές διαμαρτυρίες προκάλεσε η πρωταπριλιάτικη φάρσα του φυσικού Marc Boslough, ο οποίος το 1998 δημοσίευσε σε επιστημονικό περιοδικό την πρόθεση της Αλαμπάμα να αλλάξει με νομοθεσία την τιμή της μαθηματικής σταθεράς «π» από 3.14159 σε 3.0, ακολουθώντας… τους συμβολισμούς της Βίβλου.
5. Είδος προς εξαφάνιση οι φυσικές ξανθές Τον Απρίλιο του 2002, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας δημοσίευσε έκθεση, σύμφωνα με την οποία οι φυσικές ξανθές θα εξαφανίζονταν μέσα στα επόμενα 200 χρόνια. Έλεγε πως εξαιτίας της αύξησης των βαμμένων ξανθών και της γενετικής αδυναμίας, η τελευταία φυσική ξανθιά πιθανότατα θα γεννιόταν το 2202. Η απάτη αποκαλύφθηκε όταν η ΠΟΥ, αρνήθηκε τη διεξαγωγή της έρευνας.
6. Αρχαιολόγοι βρήκαν ότι το χωριό του Αστερίξ πράγματι υπήρξε Οι συντάκτες της Independent το 1993 δημοσίευσαν ρεπορτάζ για την ανακάλυψη του χωριού του Aστερίξ από επιστήμονες της Oξφόρδης και του Mπρεστ. Σύμφωνα με το δημοσίευμα οι ανασκαφές έφεραν στο φως νομίσματα στα οποία απεικονίζονταν αγριογούρουνα ενώ δεν υπήρχε ίχνος ρωμαϊκής εισβολής!
7. Το Big Ben θα γίνει ηλεκτρονικό Το 1980 το βρετανικό δίκτυο BBC ανακοίνωσε πως το ιστορικό ρολόι Big Ben θα λειτουργούσε πλέον με ψηφιακό μηχανισμό, για να δείχνει με ακρίβεια την ώρα. Όταν αναφέρθηκε ότι οι δείκτες του ρολογιού θα πωλούνταν στους τέσσερις πρώτους ακροατές που θα επικοινωνούσαν με τον σταθμό, οι προσφορές «έσπασαν τα ταμεία».
8. Τα σουτιέν προκαλούν παρεμβολές στα τηλεοπτικά σήματα Το 1982 η Daily Mail ανέφερε ότι είχε παρατηρηθεί μία σειρά από παρεμβολές στο σήμα συστημάτων συναγερμού ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών εκπομπών, που οφείλονταν στην κατασκευή και πώληση σουτιέν με εξαιρετικά αγώγιμο σύρμα χαλκού. Το ρεπορτάζ εξηγούσε ότι ο συνδυασμός της θερμότητας του σώματος και του νάιλον κάνει το χαλκό να παράγει στατικό ηλεκτρισμό, που παρεμβαίνει στα σήματα.
9. Βρέθηκε ο τάφος του Σωκράτη Το 1995 το Ελληνικό Υπουργείο Πολιτισμού υποτίθεται ότι ανακοίνωνε ότι κατά τις ανασκαφές του μετρό βρέθηκε ο τάφος του Σωκράτη. Το υπουργείο υποτίθεται ότι έδινε μάλιστα λεπτομέρειες ενώ σημείωνε ότι βρέθηκαν επίσης ο χιτώνας του ιδίου αλλά και ίχνη του κώνειου που είχε πιεί. Η «είδηση» έκανε το γύρο του κόσμου μέσω των ξένων ειδησεογραφικών πρακτορείων. Πρώτο στην παγίδα του Υπουργείου Πολιτισμού έπεσε το Γαλλικό πρακτορείο ειδήσεων που μερικές ώρες μετά έσπευδε να ανακαλέσει.
10. O Νίξον ξανακατεβαίνει για πρόεδρος το 1992 Ο 79χρονος Ρίτσαρντ Νίξον, υποψήφιος πρόεδρος της Αμερικής εν έτει 1992! Με τη φάρσα αυτή τίμησε την Πρωταπριλιά εκείνης της χρονιάς αμερικανικό ραδιοφωνικό πρόγραμμα. Το τηλεφωνικό κέντρο του σταθμού κατακλύστηκε από οργισμένους ακροατές, οι οποίοι είχαν ακούσει τον Νίξον να εγκαινιάζει την εκστρατεία του με το σύνθημα: «Δεν έκανα κανένα λάθος και δεν πρόκειται να ξανακάνω». Χρειάστηκαν σαράντα πέντε λεπτά για να μάθουν ότι επρόκειτο απλώς για ένα αστείο και ότι η φωνή ανήκε στον μίμο Rich Little…
Την τελευταία του πνοή άφησε την Τρίτη το μεσημέρι ο Ιάκωβος Καμπανέλλης, που νοσηλευόταν για.. μεγάλο χρονικό διάστημα στο νοσοκομείο «Μητέρα» με νεφρική ανεπάρκεια. Ήταν 89 ετών.
Άφησε πίσω του ένα πλούσιο θεατρικό έργο, που θεμελίωσε το σύγχρονο ελληνικό θέατρο, δικαιώνοντας τον τίτλο του «πατριάρχη του ελληνικού θεάτρου», που του είχαν απονείμει.
Όπως αναφέρεται στο ιατρικό ανακοινωθέν, «ο Ιάκωβος Καμπανέλης απεβίωσε σήμερα Τρίτη 29 Μαρτίου 2011 και ώρα 13.50, στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Γενικού Νοσοκομείου ΜΗΤΕΡΑ του Ομίλου ΥΓΕΙΑ μετά από δίμηνη νοσηλεία».
Ο Ιάκωβος Καμπανέλλης γεννήθηκε στη Νάξο το 1922. Η οικογένειά του μετακόμισε το 1934 στην Αθήνα.
Το 1942 συνελήφθη από τους Γερμανούς και μεταφέρθηκε στο Στρατόπεδο Συγκέντρωσης Μαουτχάουζεν, όπου παρέμεινε κρατούμενος μέχρι και το 1945 κατορθώνοντας ωστόσο να είναι από τους ελάχιστους που επέζησαν.
Επηρεασμένος από το Θέατρο Τέχνης του Κουν γράφει το πρώτο του θεατρικό έργο «Ο Χορός πάνω στα στάχυα». Ακολουθούν «Η Αυλή των θαυμάτων», «Παραμύθι χωρίς όνομα», «Γειτονία των Αγγέλων», «Οδυσσέα γύρισε σπίτι», «Το μεγάλο μας τσίρκο» κ.α ενώ έγραψε και σενάρια για τον κινηματογράφο μεταξύ των οποίων για τις ταινίες Στέλλα, Ο δρακός, Η αρπαγή της Περσεφόνης κ.α
Oι αρχαιολογικοί χώροι, τα μνημεία και τα μουσεία του κράτους θα παραμείνουν ανοικτά κατά την επίσημη αργία της 25ης Μαρτίου, με ωράριο λειτουργίας 08.30-15.00 (μονή βάρδια) και ελεύθερη είσοδο για το κοινό. Κλειστά θα παραμείνουν τη Δευτέρα 28 Μαρτίου 2011.
Το Μουσείο της Ακρόπολης στις 25/3 θα παραμείνει ανοικτό μέχρι τις 22:00. Επικοινωνήστε με κάθε χώρο για το ενδεχόμενο επέκτασης του ωραρίου ελεύθερης εισόδου.
Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 66 ετών ο γνωστός στιχουργός Μανώλης Ρασούλης.
Ο σημαντικός δημιουργός, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν είχε δώσει σημεία ζωής εδώ και αρκετές ημέρες. Άτομα του περιβάλλοντός του που ανησύχησαν, πήγαν στο σπίτι του, που βρίσκεται στην περιοχή της Α. Παπαναστασίου και με τη βοήθεια κλειδαρά παραβίασαν την πόρτα και τον βρήκαν νεκρό.
Ο Μανώλης Ρασούλης γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης και συνεργάστηκε με σημαντικούς συνθέτες όπως ο Μ. Λοΐζος, ο Χ. Νικολόπουλος, ο Ν. Ξυδάκης κ.α. Τα τραγούδια της Χαρούλας, η εκδίκηση της Γυφτιάς και τα Δήθεν είναι κάποιες μόνο από τις δισκογραφικές του δουλειές που σημάδεψαν το ελληνικό τραγούδι, ενώ το " Πότε Βούδας,πότε Κούδας" είναι μια από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του. Ο Μ. Ρασούλης υπήρξε και συγγραφέας αρκετών βιβλίων όπως το «Κνωσόντας την αλήθεια, «Τι είδε ο Βουκεφάλας», κ.ά., ενώ συνέγραψε και πολλά άρθρα τα οποία δημοσιεύτηκαν σε εφημερίδες και περιοδικά.
Με τα τραγούδια του, χιλιάδες Έλληνες συγκινήθηκαν, χόρεψαν, διασκέδασαν αλλά και έκλαψαν.
Η ζωή και το έργο του Μανώλη Ρασούλη
Γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης στις 28 Σεπτεμβρίου του 1945. Τελειώνοντας το γυμνάσιο ένοιωθε ότι τα πάντα τον έσπρωχναν να κολυμπήσει στα βαθιά. Στην Αθήνα σπουδάζει σκηνοθεσία κινηματογράφου, γράφει ποιήματα, σενάρια, τραγουδάει ερασιτεχνικά στις μπουάτ της Πλάκας, δουλεύει στην εφημερίδα της αριστεράς "Δημοκρατική Αλλαγή".
Στις 21 του Απρίλη του 67 συλλαμβάνεται από την Δικτατορία και περνάει μερικές ώρες στην "Μπουμπουλίνας". Φεύγει για το Λονδίνο όπου μένει 6 χρόνια. Εκεί διαμορφώνεται ιδεολογικά συμμετέχοντας στον αντιδικτατορικό αγώνα, αλλά και στο Τροτσκιστικό κίνημα στο οποίο ήταν στέλεχος και η Βανέσσα Ρεντγκρέιβ με την οποία δυο φορές συνεργάστηκε σε παραστάσεις με αγωνιστικούς στόχους.
Στο Λονδίνο γράφει τα πρώτα του βιβλία και γίνεται συνεκδότης της εφημερίδας Σοσιαλιστική Αλλαγή, στην οποία γράφει άρθρα και επιφυλλίδες, παίρνει μαθήματα πολιτικής οικονομίας και φιλοσοφίας και πουλάει για 6 χρόνια την εν λόγω εφημερίδα στους δρόμους, συμμετέχοντας ασταμάτητα στους αγώνες των εργατικών συνδικάτων. Τον Μάη του '68 παίρνει μέρος στην μεγάλη εξέγερση των φοιτητών στοΠαρίσι και τραυματίζεται σοβαρά από τους SRS.
Το 74, λίγο μετά από το Πολυτεχνείο με απόφαση της οργάνωσης κατεβαίνει στην Αθήνα, όπου λόγω συλλήψεων από την Μυστική Αστυνομία, κρύβεται. Μετά τα γεγονότα στην Κύπρο το καλοκαίρι του 74 και την πτώση της Χούντας συνεχίζει τον πολιτικό αγώνα.
Δουλεύει στα ναυπηγεία του Ανδρεάδη στο Πέραμα όπου κινδυνεύοντας να σκοτωθεί καθημερινά μπαίνει στην απεργιακή επιτροπή και πρωτοστατεί στο εργατικό κίνημα που ανατρέπει όλο το μέχρι τότε καθεστώς στα μεγάλα ναυπηγεία της Ελευσίνας. Στο Λονδίνο τον Ιούνιο του 1973 γεννιέται κατά την βούληση της διαλεκτικής της φύσης ένα κοριτσάκι, η κόρη του, που της έδωσε το όνομα Ναταλία, τιμής ένεκεν στη γυναίκα του Τρότσκι.
Η συνεργασία με τον Λοΐζο
Κατά την μεταπολίτευση, τον καλεί ο φίλος του Μάνος Λοΐζος και τραγουδά στον δίσκο "Τα νέγρικα" μαζί με την Μαρία Φαραντούρη. Επίσης ο ίδιος συνθέτης τον επιβάλει και τραγουδά το τραγούδι στα κομέρσιαλ ενός σίριαλ που γίνεται επιτυχία. Ο συνθέτης Νίκος Μαμαγκάκης του προτείνει και τραγουδά σ' ένα δίσκο του σε ποίηση Πρεβελάκη "Ο νέος Ερωτόκριτος".
Τυπώνει τα τρία πρώτα του βιβλία: "Η μπαλάντα του Ιασαάκ", ένα σύνθετο ποίημα επηρεασμένο από τον αγώνα της νεολαίας, στο οποίο βιβλίο αναποδογυρίζει τον μύθο της θυσίας του Αβραάμ και έτσι ο Ισαάκ την παραμονή της Θυσίας το σκάει στα βουνά με κάποιους δούλους, αρχίζει πόλεμο ενάντια στον Αβραάμ τον οποίο και σκοτώνει.
Έπεται το βιβλίο με διηγήματα "Μεγάλος ήρωας σε μικρή χαρτοσακούλα και ένα ανάμοικτο με διηγήματα και ποιήματα "κβο βαντις στατους κβο".
Αγαπητός μέχρι και την Ιαπωνία
Παραιτείται από το κόμμα. Τον κατηγορούν ότι είναι εγκέφαλος της 17 Ν. Αυτός δηλώνει για πολλοστή φορά ότι από φύση και θέση είναι ενάντια στη βία, ιδίως ενάντια στην ατομική τρομοκρατία.
Όμως με τις δηλώσεις του τρομοκρατεί κάποιους και οι οποίοι τον υποδεικνύουν ως ιδεολογικό τρομοκράτη.
Η Μελίνα Μερκούρη τον καλεί να πάρει μέρος στις εκδηλώσεις για την πολιτιστική Αθήνα και να τις δώσει ιδέες αλλά αρνείται γιατί δεν θεωρεί την Αθήνα άξια για να γίνει πολιτιστική πρωτεύουσα της Ευρώπης. Έκτοτε μπαίνει στη μαύρη λίστα και του υπουργείου πολιτισμού.
Προσπαθούν με δικαστικές καταδίκες να τον πτοήσουν και να τον βγάλουν εκτός ρινγκ., ο Ρασούλης κάνει συναυλίες στο Βερολίνο και στην Κωνσταντινούπολη και μιλά στο πνευματικό κέντρο του Δήμου Βαρκελώνης καθώς είναι φιλοξενούμενος του δήμου για ένα φεστιβάλ μεσογειακής ποίησης καθώς και στη Μαγιόρκα.
Τα τραγούδια του γίνονται γνωστά κι αγαπητά στο Ισραήλ, την Τουρκία, Τη Σερβία, στις Χώρες όπου υπάρχουν Έλληνες αλλά και για κάποιο μυστήριο λόγο και στην Ιαπωνία.
